เสวนาชาวพุทธ
ญาติธรรมทุกท่านสามารถตั้งกระทู้สนทนาได้ โดยไม่ต้องสมัครสมาชิก หรือ สมัครสมาชิกใหม่
Username
Password
ขอสอบถามปัญหาเรื่องแม่ค่ะ หนูอยากให้ท่านเจ้าอาวาสช่วยชี้แนะด้วยเถิอค่ะ
โดย ต้นไม้ เมื่อ 26/01/2019 16:47:28 (แจ้งลบ)
สวัสดีค่ะ คณะที่ปรึกษา
หนูขออนุญาตสอบถามปัญหาต่างๆด้วยนะคะ
เพราะไม่รู้จะแก้ไขปัญหาอย่างไร และไม่รู้ต้องทำยังไงจริงๆค่ะ

ปัญหาของหนูคือ แม่หนูเป็นคนที่ชอบว่า ชอบบ่น ทึกอย่างๆ หนูไม่กล้าเล่าเยอะค่ะ แต่ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น ทำให้ตอนเด็กๆหนูวิ่งไปร้องไห้คนเดียวใต้บันได คิดจะผูกคอตัวเองเพื่อให้ปัญหามันจบ ตั้งแต่เด็ก แต่ก็ไม่กล้าทำจริงๆค่ะ หนูไม่รู้จะปรึกษาหรือระบายกับใคร ได้แค่ร้องไห้คนเดียว ได้แต่โทษตัวเองว่าทำไมเราถึงเกิดมาเจอแต่เรื่องแย่ๆแบบนี้ทำไมพ่อต้องทิ้งเราไป ทำไมแม่ถึงทำกับเราแบบนี้ คิดต่างๆนานา แม่กัลพ่อหย่ากัน พ่อมีเมียน้อย แต่ตอนเด็กหนูคิดว่าพ่อคิดแต่พอยิ่งโตหนูก็ยิ่งคิอว่าแม่ทำให้พ่อต้องมีเมียน้อย แต่ก็ต้องหยุดคิดแบบนั้น เพราะคนที่เลี้ยงคือแม่ คนที่ดูแลคือแม่ หนูพยายามฝืนทนกับทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้น บางทีทนไม่ไหวก็ทุบหัวตัวเอง ทำร้ายตัวเอง ทำร้ายข้าวของ น้อยเนื้อต่ำใจทุกอย่างว่าไม่น่าเกิดมาเลย ทำไมต้องเกิดมาด้วย ทุกอย่างถูกกดดันไปหมด หนูต้องเนียนให้ได้ที่ต้นๆ ปีไหนหนูเรียนได้ที่4 ที่5 แม่ก็ด่าหนู แต่พี่หนูแม่กลับไม่ว่า พี่หนูเรียนได้ที่กลางๆ เขาใช้ชีวิตตามแบบผุ้ชาย เล่นฟุตบอล เล่นบาส แต่หนู
แค่เรียนได้แค่ที่4แม่ก็ด่า หนูได้แค่ร้องไห้ ร้องกับตัวเองอยุ่อย่างนั้น แต่หนูก็พยายามตั้งใจเรียนให้ได้คะแนนดีๆพอแม่เจอคนอื่นก็จะคุยกับคนอื่นว่าลูกเรียนได้ที่..บ้างได้ที่...บ้าง แม่เขาอวแให้คนอื่นรุ้ว่าลูกเก่ง แบบนี้ค่ะ แต่พอหนูได้ยินหนุก็เสียใจเหมือนกันว่าทำไมต้องกดดันเราขนาดนี้ ถ้าหนูเกรดตก แม่ทำไมต้องว่าหนูด้วย แม่ทำไมไม่กอดหนูแล้วบอกว่า หนูทำเต็มที่แล้วก็ไม่เป็นไร หนุแค่อยากได้ยินแบบนี้มากกว่า

จนหนูเรียนจบม.3 ปัญหาทุกอย่างก็ยังคงเจอเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน หนูต้องร้องไห้ บ่อยครั้ง ทุบหัวตัวเองบ่อยครั้ง พี่หนุกับหนุมักทะเลาะกันบ่อยๆทั้งเรื่องเล้กเรื่องใหญ่ หนูก้เป้นเด้กไม่ดี ชอบเถียง ชอบทุบหัวตัวเองเวลาที่ทะเลาะกัน

ส่วนพ่อเขาหย่ากับแม่ไปตอนหนู2เดือน
หนุยังได้เจอพ่อทุกเสาร์อาทิตย์เพราะพ่อจะพามารับไปหาปู่ย่า หนูชอบไปบ้านปู่ย่าเพราะมีต้นไม้ มีนา มีที่วิ่งโล่งๆ เล่นกับพี่น้องญาตๆกัน หนูชอบมากมเนมีอิสระม้นมีความสุขมากที่เราจะเล่นอะไรก้ได้โดยที่ไม่มีใครมาว่ามาดุว่าอันนี่อย่าเล่นนะ อันนั้นอย่าทำนะ

แต่พอกลับมาถึงบ้านแม่
แม่ก้จะบ่นว่าตัวสกปรก ตัวเหม้น เล่นอะไรมา
แม่ต้องซักผ้า(เมื่อก่อนที่บ้านซักมือ) แม่เหนื่อยนะ

แต่หนุก้ได้แค่ฟัง แต่พอถึงวันเสารอาทิตย์ พ่อก้มารับแล้วหนูก็ยังเล่นเหมือนเดิมอยุ่ค่ะ

มันคือความสุชตอนหนูเด้กๆ

แต่พอโตมาหลังม.3 ป้าหนูชวนแม่ให้มาอยุ่บ้านอีกจังหวัดด้วยกัน เพื่อจะได้ไม่ต้องเช่าบ้านอยุ่แบบนั้น หนุจึงอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบเข้ารร.ที่นั่น

พอหนูสอบได้ก้ย้ายไปที่จ.นั้นไปที่บ้านป้า
เราเริ่มมีชีวิตใหม่ที่ต่างไปจากเดิม

เดิมสมัยที่หนูยังเด้กและอยุ่บ้านเช่า แม่หนูเย้บผ้า แต่แม่เย้บบ้างไม่เย้บบ้าง เท่าที่จำได้แม่เขาเย้บผ้าจนดึกดื่นแล้วอุ้มหนูเข้านอนที่ชั้นสอง แต่แม่เป้นคนไม่ขยันเขาไม่อยากทำงาน ญาติพี่น้องชวนให้ไปสมัครงานที่ไหนแม่ก้ไม่ไปแม่บอกว่าต้องเลี้ยงลูก เย้บผ้าก้พอ
แม่เขาไม่ค่อยชอบทำงาน ไม่ค่อยมีสังคมค่ะ
แต่เมื่อไรที่เงินหมดแม่จะไม่หางานทำ แต่แม่เขาขะไปหยิบยืมคนอื่นๆ หนูไปกับแม่ บางที่แม่ก้ให้ไปขอพ่อ
พ่ออยุากับเมียคนที่สอง หนูกับพี่จะเปนคนเดินเข้าไปขอตังพ่อ เพื่อเอามาให้แม่เลี้ยงดูพวกเราค่ะ ตอนนั้นก้สงสารแม่มากที่แม่ไม่มีเงิน

แม่ใช้ชีวิตแบบนี้มาเรื่อยๆค่ะจนมาถึงตอนย้ายมาอยุ่บ้านป้า พวกเราย้ายมา แม่ หนู แต่พี่ชายไปเรียนต่อมหาลัยในกทม.เป็นม.เอกชนค่ะ ส่วนแม่ไม่ได้ทำงานแล้วค่ะ

พี่ติดเกม ติดเพื่อน แม่คอยโอนตังให้พี่ไว้ใช้ พี่ตังหมดก็ขอแม่ แม่ไม่มีก็ต้องไปหยิบยืมคนอื่น แต่พี่กู้เงินกยศ. สุดท้ายพี่เรียนไม่จบค่ะ หนูไม่รุ้ว่าทำไมค่ะ

จากนั้นพอเขากลับมาที่บ้านป้า เขาก็ไม่ได้ทำอะไร
นั่งเล่นเกมทั้งวันทั้งคืน กินข้าวก้ไม่ล้างจาน ไม่ช่วยงานบ้าน ไม่ทำอะไรเลย แต่เขาก้ยังขอตังแม่ไปกิน ไปเที่ยวกับเพื่อน แต่แม่ไม่มีรายได้ มีแค่ตังรายเดือนที่ป้าส่งให้แม่ เพื่อเฝ้าบ้านให้ป้า

พี่เขาใช้ชีวิตแบบนี้มาเรื่อยๆจนกระทั่งหนูเรียนจบมหาลัย จากนั้นหนุก้ทำงานหลังเรียนจบ 1เดือนถัดมา

พอทำงานหนูก้ได้เงินเดือนและตั้งใจว่าจะงให้แม่เดือนละหมื่นทุกเดือน และกลับบ้านทุกสิ้นเดือน เพราะต้องเข้ามาทำงานที่กทม.ค่ะ

หนูส่งเงินให้แม่ใช้เพราะคิดว่าไม่อยากให้แม่ต้องหางานทำ 10,000 น่าจะพออยุ่แล้วค่ะ

ทุกสิ้นเดือนจะกลับมาที่บ้าน พาแม่กับพี่ไปกินข้าวกัน กินอาหารดีๆ เพราะหนูเห้นว่สแม่ลำบากมามากแล้วเพราต้องเลี้ยงเราสองคน หนูเลยพาแม่กับพี่ไปกินข้าวกันทุกเดือน วันหยุดยาวก้จะพาแม่พี่ไปเที่ยวกันค่ะ หนูทำแบบนี้มาเรื่อยๆจนวันนึง เมื่อช่วงปลายปีที่ผ่านมา ป้ากลับมาจากต่างประเทศ กลับมาบ้าน แล้วป้ากับแม่นิสัยคล้ายๆกัน แม่กับป้าเขาทะเลาะกัน ป้าไล่แม่ออกจากบ้าน แม่บอกหนูว่าป้าเห้นว่าพี่ชายหนูเอาแฟนมาอยุ่มาพักในบ้าน แล้วป้าไม่พอใจจึงไล่ออกไป แต่เดิมแม่เขามักจะอยุ่แต่ในห้องเวลาใครมาบ้านป้า จะออกไปคุยแแบๆก้เข้ามา อย่างเวลาป้ากลับมสที่บ้านแม่จะคุยแปบๆทำความสะอาดบ้านเสร้จก้เข้าห้องเล้นโทรศัพทบ้าง ดูทีวีบ้าง จนมีหลายๆครั้งป้าบอกว่าอยุ่แต่ในห้องไม่ทำอะไรเลย

หนูไม่รุ้ว่าเป้นเพราะต่างคนต่างอึดอัดเลยทำให้ป้าต้องโมโหและไล่พวกเราออกจากบ้านไหม

ช่วงนั้นหนูทำงานอยุ่ เสียใจมาก เพราะไใมีบ้านอยุ่แลืว ตังเก้บก้ไม่มีสักบาท แต่ละเดือนก้แทบจะใช้ไม่พอ เงินเดือนที่ได้มา ใช้สำหรับให้ตัวเองกิน เดินทาง ไม่เกืน5 พันต่อเดือนค่ะ

ช่วงนั้นที่โดนไล่แม่ต้องย้ายมาอยุ่กับหนูที่กทม.
แต่ปกติหนูจะอยุ่กับแฟนค่ะ เพราะเราสองคน ต้องช่วยกันสร้างฐานะ แม้เงินมันจะน้อยนิด แต่ก้ค่อยๆเก็บกันค่ะ จนตัดสินซื้อคอนโดอยุ่ด้วยกัน แต่หนูมั่นใจและกล้าพูดได้ว่าเราสองคนอยุ่คอนโดด้วยกันแต่ก้ไม่ได้เคยทำอะไรที่เสียหาย หรือผิดศีลค่ะ ความฝันคือการเก้บเงินสร้างฐานะให้ได้กลับไปอยุ่บ้านสร้างบ้านในสวนใช้ชีวิตเรียบง่าย

จากนั้นเมื่อเราโดนไล่ออกมา พี่ชายหนูไปเช่าห้องอยุ่กับแฟน แม่มาอยุากับหนู ที่คอนโด
แต่ด้วยนิสัยของแม่ที่เอาแต่ตัวเอง และเข้ากับใครไม่ได้

จึงเกิดปัญหาขึ้น
แฟนปิดประตูห้อง ดังแม่ก็ว่สก็บ่น แฟนดูทีสีแม่ก็บ่นหาว่าแม่ไม่ได้ดูละคร แฟนนอนดิ้นแม่ก้บ่นบอกว่าแม่นอนไม่หลับ เพราะมีเตียงเดียวค่ะเลยนอนสามคน
คือทำทุกอย่สงอัไรๆก้ผิด อย่างที่หนูเคยเจอมาตั้งแต่เด้ก แต่หนูรุ่ว่าแม่นิสัยแบบนี้แต่แฟน เขาไม่ใช่ลุกแม่ เขาไม่รุ้ไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ถึงเปนแบบนี่ เขาเริ่มรำคาญและหงุดหงิด เวลากลับมาจากที่ทำงาน
แต่เมื่อแม่มาอยุ่ด้วย
แม่กับแฟนเขาเข้ากันไม่ได้ เพราะทุกอย่างๆแม่ก้บ่นก้ประชดตลอด ไม่พอใจอะไรก้ประชด ปิดประตุเสียงดังประชด เลื่อนเก้าอี้เสียงดัง ทำทุกอย่างเพื่อให้รุ้ว่าไม่พอใจ จนเมื่อวานก่อน แม่ไม่พอใจที่แฟนปิดประตุห้องน้ำดัง(ประตุห้องน้ำมี่นี่ดังอยุแล้วเพราะเป้รคอนโดมือสอง) แต่หนุไม่ได้เข้าข้างใคร หนูเห้นว่สเวลาแม่ปิด ประมันก้ดังเหมือนกัน แต่แม่เขาเอามาเป้นประเด้นว่าปิดประตูดังไม่มีมารยาท เขาเลยประชดโดยการปิดกระแทกดังๆหลายๆรอบ จนหนูถามว่สแม่ทำไมปิดประตูดัง เปนอะไร ไม่พอใจอะไร ทั้งที่หนุก้ไม่เห้นว่าจะมีเรื่องอัไรที่ต้องประชดหรือไม่พอใจแต่แม่บอกว่าก้ปิดประตุดังแม่ปิดมั้งไม่ได้หรอปืดแล้วรำคาญไหมละเปนไงคนอื่นทำแล้งรุ้สึหไหม จากนั้นก้เปนเรื่องค่ะ แฟนไม่พอใจเถียงแม่แล้วแม่เถียงกลับ พร้อมกับด่ากลับว่าตอแหล บ้านนอก สารพัด ส่วนแฟนก้เช่นกันโมโหบอกแม่ว่าสมคสรแล้วที่ป้าไล่ออกจากบ้าน ผมรุ้สาเหตุแล้งว่าทำไมเขาไล่ เพราะปกติพี่น้องกันเขาไม่ไล่กันหรอก แต่เพราะเปนแบบนี้เขาเลยทำ เข้าใจแล้ว แม่โมโหที่ซ้ำเติมเขาแม่เขาเลยว่ากลับไป แล้วบอกจะออกจากที่นี่ ซึ่งตอนนั้นเป้นเวลาเที่ยงคืนครึ่งค่ะ แฟนหนูโมโหเช่นกันเปิดประตูห้องแล้วพุดไล่แม่ว่าจะไปก้ไปคืนนี้เลย ถ้าไม่ไปเดี้ยวจะเรียกรปภ.มาเอง แล้วแม่ก้โมโห เก้บข้าวของทุกอย่าง หนูร้องไห้หนูห้ามแฟนแล้วว่าอย่าใจร้อนอย่าโมโห เขาบอกเขาอดกลั้นไม่ได้แล้ว เจอทุกวัน ก้อดทนไม่ได้แล้ว

หนุไม่รุ้จะทำยังไงไม่รุ่จะต้องไปอยุ่ไหนเพราม้นดึกมากตอนเช้าก้ต้องทำงาน หนุสับสนหนุร้องไห้ แล้วบอกแม่ขอหนุได้ไหม ขอเวลาให้หนุหาเงินหาบิานก่อนได้ไหม หนุไม่มีตัง ขอเฝลาหนูได้ไหม จนตอนนี้แม่หนูยังอยุ่ในคอนโด แต่ตลอดเวลา ขณะที่หนูพิมพ์ แม่เขาด่า เขาว่าหนูสารพัด หาว่าหนูตาบอดหลงผุ้ชายไม่สนใจแม่ ไล่แม่ตัวเองขนาดนั้นยังจะรักอยุ่ เลว คงโดนทำเสน่ห์มา ถึงได้โง่ ไม่สนใจแม่ตัวเอง หนูเจ้บมากๆหนูเครียดมากๆค่ะ แม่เขาว่าสารพัดจนตอนนี้ทุกคนในคอนโดที่ได้ยินแม่ตะโกนว่สหนุเขาคงได้ยินแล้วว่สหนูเลวสนใจแต่ผุ้ชายไม่สนใจแม่ตัวเอง แม่บอกให้หนูเลิกแล้วพาแม่ไปหาที่อยุ่ หนูบอกทำไมแม่ต้องให้เลิก หนูวางแผนชีวิตไว้ ทุกอย่างมันต้องพังลง แม่บอกทำไมอยะคนเดีบวไม่ได้หรอ ต้องมีผะชายหรอ หนูยิ่งเจ้บ ยิ่งทุกข์เหลือเกินค่ะหนูไม่ไหวมาก ๆ หนูเลยพุดไปว่า หนูขาบวช ขอบวชตลออชีวิต จากนั้นแม่ก้สติแตกโวยวายใส่ ด่าหนูสารพัดยิ่งกว่าเดิม แล้วประชดบอกว่สจะกระโดดตึกให้คนเห้นแล้วบอกเขาว่าเจออะไรมา ลูกไม่สนใจ สนใจแต่ผุ้ชาย เข้าข้างแต่ผุ้ชาย แม่เขาว่าสารพัดทุกอย่าง หนูเครียดที่สุดไม่รุ้จะทำยังไง

หนูรุ้ทุกอย่างว่าใครเปนยังไง เพราะหนูอยุในเหตุการณ์ แต่แม่เขาว่าคนอื่น แม่เขาไม่ได้มองย้อนกลับมาว่าจริงๆแล้วสาเหตุคืออะไรเลยค่ะ

เขาโมโหทุกเรื่อง คนอื่นผิดเสมอ แม่เขาเป้นแบบนี้มาตลอด ตั้งแต่ที่หนูยังเด้กแล้วค่ะ

จากนั้นแม่เขาก้เอาเรื่องไปเล่าให้พี่ฟัง จนพี่บอกจะเล่นงานแฟนหนู และตัดน้องพี่กับหนู และเขาก้หาว่สหนูตาบอดหลงรักผุ้ชายมากกว่าแม่ตัวเอง

แต่เขาก้รุ่ว่าแม่เปนไง เขาบอกว่าทำไมทนแม่เราไม่ได้ล่ะ แลเวเชาก้บอกหนูโง่ เข้าข้างแต่ผุ้ชาย

จนตอนนี้เขาพิมมาในเฟสบุคบอกแม่ว่าเขาตัดหนู

หนุพิมพ์มาเยอะมากค่ะ พิมพ์วกวน ผิดๆถูกๆ
แต่หนูไม่รุ้จะทำย้งไงค่ะ

บ้านก้ต้องหาซื้อให้แม่
เสนอให้เขาซื้อบ้านเอื้ออาทรซึ่งราคาห้าแสนหนูพอจ่ายไหว แต่แม่กลับไม่เอาแล้วว่ากลับว่าจะให้แม่อยุ่อย่างนั้นเนี่ยนะ แล้วเขาก็ว่าหนู และประชดง่สอยุ่ก้ได้ ตามใจถอะ จนตอนนี้หนูให้เขาหา เขาหาบ้านที่ราคาเกือบสองล้าน ซึ่งหนูต้องผ่อนเดือนละหมื่นำด้ค่ะ แต่เงินเดือนหนูให้แม่ จ่ายค่าใช้จ่ายต่างๆ แค่ต้วเองกินกับเดินทางก้เหลือไม่เกินห้าพันแล้วค่ะ หนูไม่สามารถจ่ายค่าบ้านได้แน่ๆ แต่ถ้าแม่จะเอาก้ต้องหางานอย่างอื่นทำ ซึ่งตอนนี้สิ่งที่สับสนหลักๆไม่ใช่เรื่องบ้านค่ะ แต่เป้นเรื่องที่ว่า หนูควรออกบวชตลอดชีวิตเพื่อชดใช้กรรมและทดแทนคุณแม่กับพ่อ หรือจะต้องทำงานหาเงินให้เขาใช้ชีวิตอยุ่ คะ
หนูสับสนมาก

หนูอยุ่แบบนี้แม่ก้เปนของเขาแบบนี้
แฟนกับหนูวางแผนไว้กันเรื่องครอบครัวก็ต้องพังลง เพราะเเม่พูดว่า ให้เลิก แล้วอยุ่คนเดียว อยุ่กับแม่ ไม่เห้นต้องมีแฟน แต่สำหรับหนู ที่หนูไม่อยากเลิกเพราะเราเป็นเพื่อนที่ช่วบกันคิดช่วยกันสร้าง มีอะไรก้ปรึกษากัน ไม่เคยคิดจะมีอะไรกัน เคยตกลงตั้งแต่แรกแล้วว่าอาจจะแค่ตอนมีลูก แค่นั้นเพรามันคือกิเลส เรื่องพกวนั้นเราไม่ได้คิดอยุ่แล้ว สิ่งสำคัญคือเราสร้างฝันเพื่อสักวเนจะได้กลับไปบ้านสวนในฝัน

แต่เมื่ออกิดปัญหามากมายอย่างที่ผ่านมา
หนูสับสนมสกค่ะว่าจะต้องทำยังไง
ควรแก้ไขยังไง
ควรทำยังไง

เหนือยหลือเกินค่ะที่ผ่านมาหนูหาเลี้ยงแม่กับพี่
พ่อมีการหยิบยืมบ้าง
แต่เมื่อก่อนที่พี่ไม่ทำงานพี่ก้ต้องให้เงินพี่บ้าง พาแม่พี่ไปกินของดีๆ เที่ยวที่สวยๆ จามใจเขาทุกอย่างแต่ทุกครั้งทีาหนูกลับบ้านเพื่อไปหาแม่ทุกเดือน วันนั้นแม่จะต้องบ่นต้องว่สหนูตลอด ทั้งเรื่องเล้กๆ หนูทำอะไรก้รุ้สึกว่าหนูทำไม่ดีเสมอค่ะ

หนูอยากให้รุ้เหลือเกินว่าหนูเจออะไรมาหนักหนามาก แต่ใจนึงก้ยังคิดว่าเดี้ยวมันก้ผ่านไป เดี้ยวเค้าก้ดีขึ้น แต่จนวันนี่ เขสก้ยังเป้ยเขาเหมือนเดิม ทุกครั้งหรือทุกวันไม่มีวันไหนที่หนูอยุ่กับแม่แล้วแม่ไม่ประชดแม่ไม่ว่าสักครั้ง

ล่าสุดหนูพาแม่ไปฟังธรรม เพื่ออยากให้เขาปรับตังเอง มีจิตใจที่สงบแต่เขากลับไม่ฟัง เขากลับบ่นคนอื่นที่ไปฟังธรรมว่าไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้ แต่เขาไม่ได้สนใจหลักคำสอนที่หนูพาไปเลยค่ะ พอหนูจะพามานั่งกรรมฐานที่วัดอัมพวันเขาก็บอกว่าลำบาก ปวดเข่า แม่ต้องใส่ฟันปลอมเสียเวลานานต้องตืทนเช้าอีก กว่าจะใส่ฟันเสรต ทำอะไรก้ไม่สะดวก หนูเลยเปิดยูทุปคำสอนของหลวงพ่อจรัญให้แม่ฟัง แม่เขาก้ไม่ฟังค่ะ แม่เขาชวนคุยเรื่องอื่น จับประเด้นอื่นที่ไม่ใช่คำสอน แม่เขาบอกว่าทำไมคนเยอะเดินจงกรมไม่ชนกันหรอ แล้วก้บ่นต่างๆนานาที่ไม่เกี่ยวกับธรรมะของหลวงพ่อ หนูไม่รุ้จะทำยังไงจริงๆค่ะ

ถ้าหนูจะตัดจากโลกใบนี้แล้วบวช แม่หนูจะอยุ่ยังไง หนูก้ไม่รุ้ว่าจะบวชดีไหม เพราะพี่เขาดูแม่ไม่ได้อยุ่แล้ง พี่เขาใจร้อน ชอบตะคอกแม่แม่ก้ชอบโมโห แม่บอกเองว่สแม่อยุ่กับพี่ไม่ได้ หนูสับสนจริงๆค่ะว่าหนูควรทำยังไง

ตอนนี่หนูพยายามนิ่งเฉยๆกำหนดความรุ้สึกแต่แม่เขาก้จะเดินมาตะโกนด่าหนูว่าเลวบ้างว่าหลงผุ้ชายบ้าง จนตอนนี้หนูเริ่มไม่ไม่ไหวแล้วค่ะ

หนูไม่รุ้จะทำยังไงจริงๆค่ะ

ต้องขออภัยกับการพิมพ์มาที่ยาวและตกๆหล่นๆด้วยนะคะ

หนูอยากหาทางออกให้ได้ หนูนึกถึงวัดอัมพวันจึงหาที่พิมพ์สอบถามค่ะ เนื่องจากวันที่เคยไปปฏิบัติที่วัดอัมพวัน เจ้าอาวาสได้ให้ธรรมะและบอกว่า หากมีปัญหาเกี่ยวกับบุพพารี ให้สอบถามได้
แต่วันนั้นหนูก้อยากเขียนถามมากค่ะ แต่เรื่องของหนุมันยาวมาก ถ้าจะเขียนคงจะนาน หนูเลยได้แค่ฟังและพอถึงช่วงตอบคำถาม มีคนถามเจ้าอาวาสว่า พ่อแม่พี่ ติดหล้าเล่นพนันติดยา เขาควรทำยังไงดี

แล้วเจ้าอาวาสก้ตอบคำถามค่ะ และจบท้ทยด้วยการบอกเรื่องเกี่ยวกับบุพการีเป้นเรื่องยาก ถ้ามีปัญหาก้ปรึกษามาได้

หนุเข้าใจว่ายากมากจริงๆค่ะ หนูแก้ปัญหาไม่ได้เลยค่ะ
หนูต้องรบกวนคณะที่ปรึกษาด้วยนะคะ
หนูอยากให้เจ้าอาวาสได้ชี้แนะหนู จริงๆค่ะ
หนูไม่รุ้จริงๆว่าต้องทำยังไง

ขอบคุณมากๆนะคะและขออภัยจริงๆด้วยค่ะ

สถิติการใช้งานบอร์ด

จำนวนโพสต์ 6,145 โพสต์ ใน 12,145 กระทู้
สมาชิกทั้งหมด 390 คน สมาชิกล่าสุด ฐิติรัตน์ นาคยรรยงค์
กระทู้ล่าสุด การสวดธัมมะจักกับปะวัตตนะสุตตัง
เมื่อ 28/03/2015 08:28:45

ผู้ใช้งานขณะนี้